Afgelopen weekend van 6 t/m 8 november zijn Claire, Djayden, Samantha, Sophia (moeder van Samantha) en ik naar Spanje afgereisd om deel te nemen aan de New Challenger Cup dat werd georganiseerd door Sahyun Perez (VIII). We representeerden daar de Dutch ITF.
Op vrijdagochtend ging de wekker al vroeg, we vlogen gelukkig vanuit Rotterdam Airport, dus lang rijden hoefden we niet. We hadden samen 1 koffer geboekt maar kwamen op het vliegveld erachter dat we iets te ambitieus hadden geschat qua gewicht en zaten nét over het randje. Maar gelukkig werd er niet moeilijk over gedaan.
Na een vlucht van ca. 2 uur kwamen we in de ochtend aan op Barcelona. Het weer was al een stuk aangenamer. Het was even uitvogelen hoe we naar Sitges wilden gaan. Uiteindelijk hebben we een taxi genomen.
Eenmaal aangekomen gingen we ontbijten, boodschappen doen want we konden ons appartement al vrij snel in. Gregory was inmiddels ook aangesloten bij de groep. En het was een heel mooi appartement! We zaten in een penthouse en hadden een lekker dakterras. We konden het dan ook niet laten om nog even lekker in het zonnetje te liggen.
Op een gegeven moment was het al wat later in de middag, begin van de avond en we besloten naar de sporthal te gaan voor de weging. Bij de sporthal zagen we wat bekenden en het bleek al snel dat het toernooi groter was dan van tevoren geanticipeerd. Naast Spanje waren er landen zoals België, Duitsland, Polen, Italië, Engeland, Ierland, Moldavië en natuurlijk Nederland.
Bij de weging ging alles goed – ondanks dat we langer dan een uur hebben gewacht. We gingen weer terug naar het appartement om ons om te kleden en daarna lekker even wat eten. Onze vrienden uit Duitsland zaten bij een Argentijns restaurant en dat leek ons ook wel wat.
Zaterdag
Zaterdag begon een beetje gek. Waar we normaal gesproken heel vroeg uit de veren moeten, hadden we nu ‘alle tijd’. We hoefden er namelijk maar vanaf 12:00 te zijn! Dus we hebben even lekker een eitje gebakken en koffietje erbij. Kortom, goed en rustig ontbeten.
Op ons gemak gingen we naar de sporthal en daar was het al druk. Het zag er een beetje chaotisch uit. Er was geen planning, alhoewel zeiden ze dat eerst alle gekleurde band poules zouden worden afgewerkt. Dit duurde ook best wel lang. De eerste zwarte band poule begon rond 15:00.
Wat wel leuk was om te zien – was dat er een camera ploeg aanwezig was die o.a. voor een livestream zorgde. Veld 1 was de rest van de dag te volgen via YouTube.
Na het lange wachten was Djayden de eerste die de mat op mocht voor het onderdeel Tuls. Dit deed hij overtuigend en hij plaatste zich na 2 rondes voor de finale. Deze zou later op de dag plaatsvinden, eveneens op veld 1.
Kort daarna was Claire aan de beurt. Wegens omstandigheden droeg Claire een bril en die zorgde de hele dag al voor een beetje ongemak. Dit kon je terug zien in haar Tuls, omdat ze hier en daar meer problemen had met haar balans dan normaal gesproken. Toch voerde Claire steeds de moeilijkste Tuls uit en won ze 2 rondes achter elkaar. Helaas won ze de 3de ronde niet, al begrijp ik nog niet helemaal waarom niet. Ze moest genoegen nemen met een bronzen medaille, nadat ze de strijd voor de 3de plaats wél weer won.
Terwijl Claire haar laatste partij draaide, werd Djayden opgeroepen voor zijn finale partij en stond Samantha ook ineens op de mat. Gelukkig ging Gregory coachen voor Djayden en onze vriendin Jana coachte Samantha. Ik heb hierdoor hun partijen minder goed kunnen zien, maar Djayden pakte zijn reeks goed door en pakte de gouden plak! En Samantha wist door te breken naar de finale en werd uiteindelijk 2de. Natuurlijk ben ik super trots op Claire, Djayden en Samantha. Allemaal een andere strijd, maar allemaal ontzettent goed gedaan.
Gregory wist op het onderdeel Tuls de bronzen plak binnen te halen.
Daarna was ik zelf aan de beurt en ik had helaas maar 1 tegenstander, uit Duitsland. Het ging een beetje rommelig. Tot 3x aan toe raakte ik tijdens het uitvoeren in de eerste ronde mijn tegenstander aan. De partij werd daardoor 2x opnieuw opgestart. In de tweede ronde liep ik Tong
-Il (de 24ste Tul), en probeerde veel te letten op mijn ritme, kracht en ademhaling. Ondanks een paar balans momentjes, was ik tevreden en ik wist de finale te winnen.
We hadden aangeboden om te helpen met scheidsen, dus Claire was naar een veld gegaan en ik werd even op de mat gezet als scheidsrechter. Voor mij was het maar van korte duur, want ik moest alweer opdraven voor het onderdeel breken.
Ondertussen was Djayden aan het sparren. De eerste partij was spannend. Hij sparde tegen iemand uit Spanje en ze waren aan elkaar gewaagd. Hij won uiteindelijk de partij. Daarna stond hij tegen België. Dit was een bekende en deze had zijn spel aangepast waardoor Djayden er maar lastig in kon komen. Desondanks werd Djayden 2de.
Bij het breken was het een beetje chaotisch. Sommige deelnemers waren nog aan het sparren, dus er was besloten om te beginnen met de qualifier, zijwaartse trap door 6 planken. Hier kwam ik gelukkig goed doorheen.
Nadat alle aanwezigen waren geweest, was toch besloten om ook de resterende technieken te doen. Stoot door 4 planken, rondwaartse trap door 5 planken, slag door 4 planken en hieltrap door 4 planken. Bij de stoot blesseerde ik helaas mijn hand, waardoor ik verder moest met links. Uiteindelijk kwam ik door alle planken met alle technieken. Daarna gingen de resterende deelnemers starten. Er bleven 6 van de 16 deelnemers over. De technieken die daarop volgden, waren een slag door 5 planken, een hieltrap door 6 planken en in de finale moest ik door 6 planken met een stoot. Doordat ik dit met links deed, ging ik hier niet doorheen. Maar eindigde ik wel als 2de!
Dit was het laatste onderdeel van ons, waarna de medaille ceremonie plaatsvond. Na het toernooi gingen we lekker wat eten bij een Italiaans restaurant en fristen we ons even op in het appartement om vervolgens naar de afterparty van de wedstrijd te gaan bij de club Las Vegas. Het was erg gezellig en we hebben nog even gekletst met onze Taekwon-Do vrienden van de dag. We sloten de nacht af met een lekker pizzaatje in het appartement.
Zondag
De volgende ochtend sliepen we wederom uit, pakten we onze spullen en namen we nog een goed laat ontbijt. De tijd ging sneller dan we dachten dus we besloten om alvast naar het busstation te gaan. De bus kwam net aan, dus we konden direct instappen.
Op het vliegveld namen we afscheid van Gregory en wachtten we op onze vlucht.
Het was weer een leuk weekend waarin we veel hebben geleerd, genoten en gelachen met elkaar. We hadden 100% prijs, want iedereen is met een medaille naar huis gegaan.
Via deze weg wil ik de organisatie nogmaals bedanken voor een gemoedelijk toernooi van goed niveau en wij komen graag weer terug volgende editie! Ook Sophia bedankt voor de support.
Taekwon,
Marcel
Geef een reactie