Cheo Go Kwan 2de beste club op de 17de Open Haaglanden

Afgelopen zondag was de jaarlijkse Open Haaglanden in Den Haag. Dit was alweer de 17de editie en deze keer was de locatie het Sportcampus Zuiderpark in Den Haag. Cheo Go Kwan werd 2de in het klassement van de beste clubs en nam met 11 deelnemers 15 prijzen mee naar huis.

Bij aankomst waren we al onder de indruk van de schitterende locatie. De Open Haaglanden wordt ieder jaar groter en de organisatie heeft zich ontzettend van hun goede kant laten zien. We zien dan ook veel potentie en zijn benieuwd of de Open Haaglanden de komende jaren misschien zelfs internationale deelnemers zal trekken.

Vanuit Cheo Go Kwan waren we aanwezig met 11 deelnemers. Deze keer na een jaar uit de roulatie te zijn geweest, nam ik zelf ook deel aan het onderdeel Tuls. Daardoor heb ik helaas niet iedereen in actie gezien, maar zal vanuit mijn perspectief dit verslag doen.

Allereerst wil ik nog een keer benadrukken dat de organisatie een dikke pluim verdienen voor het neerzetten van dit toernooi. De locatie voelde als een Internationaal EK of WK. De sfeer was sportief en er waren veel scholen vertegenwoordigd. Het was erg leuk om hier onderdeel van te mogen zijn.

Ik zal maar beginnen met mijn eigen onderdeel. Na iets langer dan een jaar uit de roulatie te zijn geweest door blessureleed, vond ik het tijd om weer de mat op te gaan. Tuls is altijd één van mijn favoriete onderdelen geweest en deze keer was ik ingedeeld bij de Heren vanaf 2de Dan.

Ik begon met heel veel spanning. Het was echt wennen om weer op de mat te staan. Kritisch op mezelf vond ik dat de eerste ronde gehaast voelde. Bij het lopen van Ul-Ji (20ste Tul) kwam ik buiten de mat terecht en daar stond nog een bidon van één van mijn tegenstanders uit de poule. Dit zorgde voor een hapering in mijn Tul. Gelukkig werd ik er niet op afgerekend. In de finale ging het gelukkig beter en had ik iets minder spanning (nog wel teveel). Deze won ik en toen voelde ik de zenuwen eindelijk minder worden. Ondanks dat ik al jaren op de mat heb gestaan is dit altijd een uitdaging. Maar het smaakt wel naar meer…

Kevin heb ik helaas niet gezien. Maar hij heeft de 1ste prijs gepakt met Tuls. Ik ben trots op je. Eigenlijk had ik niet anders verwacht. Je inzet tijdens de les is bijna niet te evenaren. Ga zo door!

Jeffrey heeft het onwijs goed gedaan. Voor het toernooi lag hij nog in het ziekenbed, maar pakte op de Open Haaglanden op elk onderdeel dat hij meedeed een prijs! 1ste met Tuls, 3de met punt-stop sparren én 3de met doorgaand sparren. Zo zie je maar wat 100% toewijding kan opleveren. Welverdiend Jeffrey!

De 2de deelnemer die 3 prijzen naar huis nam was Ky-mani. Ook 1ste met Tuls, 1ste met punt-stop sparren en 3de met doorgaand sparren. Ky-mani is door een achtbaan gegaan. Bij het doorgaand sparren was hij de allerlaatste poule van de dag en dat is slopend. Hij had felle tegenstand en moest echt tot het gaatje. Na meerdere malen van het slachtveld te worden geslagen en getrapt bleef hij terug komen. En het allerbelangrijkste; Hij gaf niet op. Coach Badr en ik twijfelden toch wel een beetje omdat je pijn had. Maar samen besloten we het toch te proberen en heb je je goed verweerd.

Mike had het ook niet makkelijk vandaag. Met Tuls kwam hij de eerste ronde door, maar in de tweede ronde moest hij zijn meerdere erkennen. Bij sparren werden de zenuwen hem de baas. Met punt-stop greep hij naast de prijzen. Maar daar was dan het laatste onderdeel; Doorgaand sparren. Stijf van de zenuwen stapte hij de mat op en vooraf was er door de drukte al een paar keer gewisseld van coach. In het heetst van de strijd moest Mike een dollyo op de borst incasseren en dat was een harde klap. Mike wilde eigenlijk liever niet meer verder. En juist dit soort momenten – als het even tegen zit – zijn misschien wel de belangrijkste momenten van je Taekwon-do carrière. Wij – geven – nooit – op.

Winnen is echt niet het belangrijkste, maar we geven nooit op. Dit is wat ik tegen Mike zei en ik geloofde mijn ogen niet. Mike ging staan; En er stond ineens iemand die er écht voor wilde gaan. Een ander persoon. Jij bent boven jezelf uitgestegen Mike. Super gedaan en geef die 2de prijs maar een mooie plek.

Hans had na een lange tijd ook weer zin om te sparren. Hij deed mee aan punt-stop en wist hierbij de 2de plaats te bereiken. Ik heb niet alles gezien, want hij was tegelijk toen ik Tuls moest lopen. Maar ik zag hem meerdere malen prachtige trappen op het hoofd maken. Bij doorgaand sparren was zijn tegenstander even een maatje te groot. Volgende keer beter!

Vandaag was Tommy back on the mats. Ook hem heb ik helaas maar heel even in actie gezien. Tommy wist bij punt-stop de 3de plaats te pakken in een erg lastige poule. Mooie prestatie. Bij het doorgaand sparren was het even switchen. En ook wennen aan de tegenstander. Hij moest tegen iemand die een kop groter was en veel meer bereik had dan Tommy. Desondanks wist Tommy een paar keer goed erdoorheen te komen, maar hier en daar moest hij daar wel een trap voor incasseren. Helaas geen prijs op dit onderdeel, maar door ervaring worden we beter!

Rayan had vandaag minder succes met Tuls. Het is (nog) niet echt zijn onderdeel wat hem betreft, maar ik heb er vertrouwen in dat jouw tijd nog wel komt. Met sparren deed Rayan vandaag alleen mee aan punt-stop. Nu de heer Nagesar lenzen draagt, staat hij veel zekerder op de mat. Maar dit was écht een verschil! Je hebt het heel goed gedaan. Goed geyeopt, maar zoals we besproken hadden – Er moeten meer opties komen. Met hard trainen kom je daar wel. Voor nu een welverdiende 2de prijs.

Onze grootste supporter en kleine fanatiekeling Juan heeft het supergoed gedaan vandaag. Met Tuls zat het er even niet in, maar wat heb jij goed staan sparren zeg. In zijn poule wist hij de ene na de andere ronde te winnen. Ik coachte hem de laatste twee rondes. Juan luisterde perfect. En dan valt alles op zijn plaats. Hij bewoog goed, wist zijn technieken te timen voor het juiste moment en pakte duidelijke punten. In de finale stond hij tegen iemand die eigenlijk een beetje hetzelfde plan had als wij. Dit werkte in ons nadeel, waardoor de tegenstander met een enkele trap 2 punten pakte. Juan wist het tij helaas niet te keren, waardoor hij genoegen moest nemen met de 2de plaats.

Onze enige dame – Paige, heb ik alleen met doorgaand sparren gecoacht. Bij punt-stop heb ik het niet gezien. Bij doorgaand sparren had je een leuke tegenstander. Wat mij betreft ging het bijna gelijk op. Het meisje met zwarte band had wel duidelijk meer ervaring, maar er was genoeg ruimte om tegenstand te kunnen geven. Dit merkte Paige zelf ook, waardoor ze met steeds meer zelfvertrouwen het gevecht aan ging. Goed staande gehouden, maar helaas wel de partij verloren. De conclusie was wel duidelijk; Geloof in jezelf, want dat geeft je kansen.

Noah, onze nieuwste aanwinst op de club zat vandaag bij de zwaargewichten (+78kg). Hij deed na meer dan 5 jaar geen wedstrijden te hebben gedaan maar weer een keertje mee. Eerst bij punt-stop. Dit was heel erg wennen. Hij zat eigenlijk al in de doorgaand modus en zijn tegenstander moest daar jammer genoeg aan geloven. Noah kwam lastig op gang en gaf nadat zijn tegenstander het eerste puntje pakte aardig wat rammel terug. Veelbelovend voor het doorgaand sparren, maar deze keer deed het zijn das om. Desalniettemin, was dit een goede comeback van Noah.

Bij het doorgaand sparren ging het stukken beter. De eerste ronde stond hij tegen een wat zware jongen, maar ging daar uitstekend mee om. Hij wist veel tegenkracht te geven. Helaas moest zijn tegenstander door een blessure de partij staken, waardoor Noah de winst op zijn naam mocht schrijven. In de finale mocht hij tegen Badr. Dit was een erg leuke partij. Ook hier moest Noah even zoeken naar de juiste aanpak, want Badr kan als de beste bewegen op het veld. Toch waren er een paar momenten dat Noah een aantal mooie punten wist te pakken. Badr ging er met de winst vandoor, maar het was een erg leuke leerschool voor Noah. En Noah had de 2de plaats bereikt. Super.

We zijn echt overspoeld met prijzen, zie hier het overzicht:

Tuls

  • Marcel 1ste plaats
  • Kevin 1ste plaats
  • Jeffrey 1ste plaats
  • Ky-mani 1ste plaats

Sparren (punt-stop)

  • Ky-mani 1ste plaats
  • Rayan 2de plaats
  • Hans 2de plaats
  • Juan 2de plaats
  • Tommy 3de plaats
  • Paige 3de plaats
  • Jeffrey 3de plaats

Sparren (doorgaand)

  • Noah 2de plaats
  • Mike 2de plaats
  • Jeffrey 3de plaats
  • Ky-mani 3de plaats

Als Kers op de taart zijn we in de race voor toernooikampioen 2de geworden met Cheo Go Kwan! Als Taekwon-do school dat nog geen 2 jaar bestaat zijn we hier natuurlijk ontzettend trots op. Dit is een mooie bekroning van jullie trainingsuren en inzet.

Op het toernooi waren we geplaatst als 3de, maar na een hertelling van de behaalde punten bleek dat Kisport en Choi Yong beide 1ste zijn geworden. Daardoor zijn wij automatisch 2de geworden.

Ik wil graag iedereen bedanken die ons heeft geholpen. Scheidsrechters Kevin en Marsha, jullie hebben ons echt uit de brand geholpen. Zonder jullie was onze deelname niet mogelijk. Kevin krijgt steeds meer aanzien als scheidsrechter, dit is leuk om te zien. Marsha maakte haar debuut vandaag en gaf aan dat ze het erg leuk vond om te doen. Wellicht is dat ook een scheidsrechter in spe!

Ook willen we graag onze hulp-coaches bedanken. Badr (van T. C. Nijmegen), onze jongens kijken enorm naar je op en je bent een voorbeeld voor velen. Jolijn (van T. S. Dekker), bedankt voor je coaching – het wordt enorm gewaardeerd en Ron (van Chung-Mu Amsterdam),  bedankt dat je onze leerlingen onder je hoede wilde nemen. Ook Hans (onze eigen Hans) bedankt dat je in nood even op de stoel wilde zitten. We hadden niet verwacht dat we zo krap met coaches zouden zitten.

Samantha mocht ook even invallen voor andere clubs toen we het wat minder druk hadden en wist daarbij Aisha (van Taekwon-do Academy Den Hoorn), Martijn (van Team Carvalho Sports) en Badr (van T.C. Nijmegen) alle drie naar de 1ste plaats te coachen. Supergaaf natuurlijk!

Dit geeft maar weer aan dat wij de samenwerking met vrienden van andere clubs erg belangrijk en waardevol vinden. Samen sta je sterker en hoe is dit nou geen mooiere manier om je passie en vertrouwen te delen?

Ook de ouders/verzorgers wil ik graag bedanken voor hun support.

Ron Dijkhuizen en Colin Dijkhuizen, jullie mogen trots zijn op de Open Haaglanden. Wat een supertoernooi was dit. En dan ook nog toernooikampioen worden met jullie club. Het is jullie van harte gegund. Wij zijn er volgend jaar 100% zeker bij. Bedankt en tot snel.

Taekwon,

Marcel


Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Google Photo
Leuk
Leuk Geweldig Grappig Verblufd Verdrietig Boos
1